در حال بارگذاری...

عکاسی صنعتی | عکاسی تبلیغاتی | استودیو ناین

عکاسی صنعتی - عکاسی تبلیغاتی - عکاسی معماری - غذایی - خط تولید منتخب بیش از ۳۵۰ برند برتر کشور

INDUSTRIAL PHOTOGRAPHY

Discover Over 10K of Industrial Photography & Advertising Photography

تاریخچه عکاسی

ارسال شده در تاریخ : 1396/3/16

تاریخچه عکاسی

عکاسی توسط یک فرد کشف و تکمیل نشده‌است، بلکه نتیجه تلاش بسیاری از افراد در زمینه‌های مختلف و اکتشافات و نوآوری‌های آنان در طول تاریخ است.
سال‌ها قبل از اختراع عکاسی، اساس کار
دوربین عکاسی
وجود داشته‌است؛ موزی، ارسطو و اقلیدس در سده 5 و 4 پیش از میلاد نحوه کارکرد دوربین سوراخ سوزنی را شرح داده ‌بودند. در یونان باستان عقیده بر این بود که نور از چشم به سمت اشیاء می‌تابد و بازتاب آن باعث دیدن می‌شود. ارسطو و اقلیدس با استفاده از تئوری سوراخ‌سوزنی تلاش کردند خلاف آن نظریه را ثابت کنند؛ آن‌ها در پشت دوربین‌های سوراخ سوزنی صفحه‌ای نیمه‌مات قرار می‌دادند تا تصویر بازتاب‌شده روی آن با چشم دیده شود. در قرن ششم میلادی، آنتمیوس در آزمایش‌های خود از دوربین تاریکخانه‌ای استفاده کرد.
ابن هیثم تئوری دوربین سوراخ سوزنی را گسترش داد و در مشاهدات خورشید گرفتگی خود از وسیله‌ای به نام «جعبه تاریک» استفاده کرده بود. او برای نخستین‌بار از دوربین سوراخ سوزنی و دوربین تاریکخانه‌ای در آزمایش‌هایش جهت بررسی خواص نور پرداخت. آلبرتوس ماگنوسدر قرن سیزدهم میلادی نیترات نقره و ژرژ فابریسیوس نقره کلرید را کشف کرد. و دانیل باربارو در سال 1568 میلادی نحوه عملکرد دیافراگم و کارکرد عدسی در دوربین تاریکخانه‌ای را شرح داد. ویلهلم هومبرگ در سال 1694 میلادی توضیح داد که نور چگونه برخی از مواد شیمیایی را تاریک می‌کند و در سال 1802 میلادی توماس وجوود انگلیسی توانست بر روی سطح‌های حساس شده با نیترات نقره تصویر شفافی به دست آورد.
اتاق تاریک منجر به تکامل عکاسی و پیدایش دوربین عکاسی شد. اتاق تاریک عبارت از اتاقی بدون پنجره است که به جز روزنه‌ای که بر یکی از دیوارهای اتاق تعبیه شده، هیچ نوری به آن وارد نمی‌شود. تصاویر یا چشم‌اندازهای روبه‌روی روزنه به صورت وارونه بر دیوار روبرویش بازتاب می‌یابد که قابل دیدن است. بعضی از نگارگران از تصاویر بازتاب یافته به عنوان الگوی نقاشی استفاده می‌کردند. بعدها این اتاق تاریک در ابعاد کوچک‌تر تبدیل شد به دوربین عکاسی شد یعنی در برابر روزنه‌ای که وجود داشت ماده حساس به نور قرار می‌دادند تا تصاویر بازتابش یافته، ثبت و ضبط شوند.

 

اولین تصویر لیتوگرافی نوری 
اولین تصویر لیتوگرافی نوری در سال 1822 میلادی توسط مخترع فرانسوی، ژوزف نیسه‌فور نیپستولید شد اما در هنگام رونوشت‌برداری از بین رفت. اما نیپس در سال 1826 دوباره توانست عکسی دائمی از طبیعت به نام اصطبل و کبوترخانه را خلق کند. ولی زمان نوردهی این عکس هشت ساعت بود که زمان بسیار درازی است، و مشکل دیگر هم این بود که تصویر نگاتیوبود یعنی هرچه سفید بود را سیاه هرچه سیاه بود را سفید نشان می‌داد. به همین دلیل او به دنبال یافتن فرایند بهتری بود و با همکاری لوئی داگر،آزمایش‌هایی را بر ترکیبات نقره براساس یافته‌های یوهان هاینریش شولتز در سال 1816 میلادی انجام دادند؛ در آن سال شولتز مشاهده کرد که مخلوطی از نیترات نقره و گچ در مقابل نور، تیره می‌شوند.
 

داگرئوتایپ
نیپس در سال 1833 میلادی درگذشت؛ ولی داگر در سال 1837 توانست روش داگرئوتایپ را اختراع کند. داگرئوتایپ بدین‌گونه بود که به صفحه‌ای نقره‌ای مدتی بخار ید داده تا نسبت به نور حساس شود، سپس آن را درون یک دوربین جعبه‌ای گذاشته و با برداشتن عدسی حدود 15 تا 30 دقیقه نور از شی موردنظر به صفحه نقره‌ای تابانده می‌شد. برای ظهور تصویر، صفحه را در محلولجیوه با حرارت 65 درجه قرار می‌داد تا با چسبیدن ذرات نقره و جیوه، عکس بوجود آید؛ سپس صفحه را در آب سرد فرو می‌برد تا سطح آن پایدار گردد، در نهایت صفحه را در آب‌نمک (سدیم کلرید) قرار می‌داد و تصویر ظاهر می‌شد. یکی از مشکلات روش داگرئوتایپ این بود که فقط می‌شد یک نسخه پوزیتیو یا مثبت (عکس دائمی) از سوژه ثبت کرد.
 

طراحی نوری
در سال 1835 میلادی، چند ماه پس از اینکه نتیجه آزمایش‌های لوئی داگر اعلام شد، شیمی‌دان انگلیسی، هنری فاکس تالبوت گزارشی از روند عکاسی خود که آن را «طراحی نوری» نامیده بود منتشر کرد؛ تالبوت این روش را در سال 1835 میلادی ابداع کرده بود اما آن را مخفی نگه داشت و روش خود را کامل و در سال 1840 با عنوان کالوتایپ معرفی کرد. در این روش، به‌جای استفاده از صفحات فلزی، از کاغذ حساس‌شده به نیترات نقره با ترکیبی از سدیم کلرید و اسید گالیک استفاده کرد. کاغذ حساس‌شده به مدت دو دقیقه نوردهی می‌شد و پس از آن یک تصویر پنهان بوجود می‌آمد که آن را با استفاده از پتاسیم یدید و سدیم سولفات به صورت نگاتیو (منفی) در اندازه‌های کوچکتر ثبت می‌کرد. سپس با استفاده از آن می‌شد نسخه‌های دائمی فراوانی در اندازه‌های مختلف تهیه کرد؛ تا پیش از این عکاسان مجبور بودند صفحه حساس را به اندازه شی موردنظر بسازند و امکان تغییر در اندازه وجود نداشت. تا سال 1860 میلادی روش داگرئوتایپ به کلی منسوخ شد و عکاسی مبتنی بر نسخه‌های نگاتیو و پوزیتیو جایگزین آن شد. در سال 1839 جان هرشل با استفاده از سدیم تیو سولفات روشی را برای تهیه نسخه نگاتیو روی شیشه ابداع کرد که به‌مرور جایگزین نگاتیوهای کاغذی شد.

عکس رنگی
تئوری عکس رنگی سه‌رنگ، توسط جیمز کلرک ماکسول فیزیکدان انگلیسی در سال 1855 پیشنهاد شده بود. برپایه نظریه او، نور مرئی از سه رنگ اساسی قرمز، سبز و آبی، تشکیل شده‌است. پس فیلمی از سه لایه ساخت که هر لایه آن نسبت به یکی از سه رنگ‌های اولیه حساس بود و توانست نخستین عکس رنگی را در سال 1861 به ثبت برساند. بالاخره در سال 1874 یک شرکت انگلیسی اولین شیشه‌های خشک عکاسی را به بازار عرضه کرد و عکاسی جنبه عملی به خود گرفت. اما حمل و نقل مقدار زیادی شیشه، از لحاظ سنگینی و شکنندگی، یکی از مشکلات پیش روی بود تا اینکه در سال 1871 ریچارد مادوکس، فیزیکدان و عکاس انگلیسی با ابداع فیلم عکاسی ژلاتینی، زمان عکسبرداری را کوتاه کرد و جابه‌جایی فیلم‌های عکاسی را راحت نمود که نقطه عطفی در تاریخ عکاسی محسوب می‌شود.
 

فیلم رول
جورج ایستمن آمریکایی در سال 1884 میلادی فیلم رول را که فیلمی از جنس پلاستیک آغشته به امولسیون ژلاتینی است را ابداع کرد و با ساخت دوربین جعبه‌ای در سال 1888، عکاسی را برای مردم عادی مقرون به صرفه نمود و تحول مهمی در عکاسی ایجاد کرد؛ شعار تبلیغاتی کمپانی کداک برای دوربین‌هایش چنین بود که «شما دکمه را فشار دهید، بقیه‌اش را ما انجام می‌دهیم.»
 

دوربین پولاروید
در نوامبر 1948 ادوین لند نوعی دوربین آنالوگ ظهور فیلم فوری موسوم به دوربین پولاروید را اختراع کرد که بلافاصله پس از عکسبرداری، نسخه چاپ‌شده عکس را پرینت می‌کردند و عکس گرفته‌شده یک دقیقه بعد و در مدل‌های جدیدتر تا چند ثانیه بعد، قابل رویت بود.تصاویر دیجیتال در دهه 1960 میلادی و در جریان پیاده‌کردن انسان در ماه، تکامل پیدا کرد. دستگاه‌های گیرنده امواج آنالوگ، اطلاعاتی که در مورد عکس از فضا ارسال می‌شد را بسیار دشوار دریافت می‌کردند. با دیجیتالیزه سیگنالها و تقویت آن‌ها، پارازیتها حذف می‌شدند و تصاویر واضح به‌دست می‌آمد.

عکاسی در ایران
پیدایش عکاسی و رواج روش‌های گوناگون این فن در ایران، با اختلاف حدود سه سال از اعلام موجودیت عکاسی در فرانسه روی داده‌است. اختراعات و انواع ابزار و تجهیزات عکاسی دو تا سه سال پس از اینکه به بازار می‌آمد بطور هدیه به‌دست پادشاه ایران می‌رسید. نخستین دستگاه‌های عکاسی به روش داگرئوتایپ، به درخواست محمد شاه قاجار از کشورهای روسیه و انگلیس به دربارِ ایران وارد شد و در اواسط دسامبر سال 1842 میلادی (پایان آذر سال 1221 خورشیدی) نخستین عکسبرداری در ایران انجام گرفت.


مقالات مرتبط را از لینک های زیر مطالعه فرمایید
 

عکاسی صنعتی (Industrial Photography) در بین شاخه‌های گوناگون صنعت عکاسی؛ پرکاربردترین، متنوع‌ترین، تخصصی‌ترین و درعین‌ حال گران‌ ترین شاخه است که گاه عکاسی صنعتی را با نام عکاسی تجاری نیز می­شناسند.
شاید بتوان عکاسی صنعتی را بجای شاخه به ساقه و یا حتی تنه‌ی صنعت عکاسی تشبیه کرد؛ چراکه دیگر شاخه‌های صنعت عکاسی را می‌توان در عکاسی صنعت به‌نوعی گنجاند. گاهی یک
عکاس صنعتی باید در تمام شاخه‌های عکاسی ازنظر علمی و تجربی مهارت داشته باشد. , عکاسی صنعتی چیست ؟ در حقیقت علم به نمایش درآوردن تمام جزئیات و زوایای یک محصول است؛ به‌ گونه‌ای که ازلحاظ کارشناسی و زیباشناسی در حدی باشد که توجه بیننده را جلب کرده و برای چند ثانیه تمرکز بیننده را معطوف به خود نماید. هر محصول تولیدی یک ویژگی منحصربه‌ فرد دارد که رسالت عکاس صنعتی در به نمایش درآوردن ویژگی خاص آن است. تفاوتی ندارد که سوژه عکاسی صنعتی ما یک ماشین سنگین ترانزیتی باشد یا یک گوشواره بسیار کوچک و یا حتی یک‌ دانه‌ی گرانول (مواد اولیه تولیدات پلاستیکی)؛ همه‌ی این محصولات، زوایا و پیچیدگی‌های خاص خود را دارند که با چنین گستردگی و تنوع محصولی، واضح است که یک عکاس صنعتی حرفه‌ای با دانشی مناسب از هر نوع صنعت و محصول نیاز است تا بتواند باتجربه و توانایی خود بهترین نتیجه ممکن را به دست آورد.

برای مطالعه کامل مطلب به مقاله
مربوطه مراجعه فرمایید.

 

عکاسی معماری یا عکاسی ساختمان یکی از شاخه‌های پرطرفدار عکاسی صنعتی است که تقریباً می‌توان گفت بیشتر ما تجربه آن راداریم. تمام بناهای تاریخی، میدان‌های زیبا، المان‌های شهری و  ساختمان‌های خاصی که در سفرهای خود از آن‌ها عکس‌برداری کرده‌ایم به‌نوعی عکاسی صنعتی یا مشخصاً عکاسی معماری بوده‌اند.
عکاسی معماری به‌ صورت حرفه‌ای آن، این‌گونه ساده نیست. عکاسی معماری را می‌توان شاخه‌ای پرهزینه و گران از عکاسی صنعتی نامید. تجهیزات و لنزهای گران‌قیمت در کنار یک دوربین حرفه‌ای کار عکاسی صنعتی از یک ساختمان را برای شما تمام نخواهد کرد! مهم‌ترین و گران‌ترین ابزار مورداستفاده در عکاسی معماری تجربه بسیار بالاست. یک عکاس صنعتی حرفه‌ای که تخصص تصویربرداری از بناها یا همان عکاسی معماری را دارد، با تکیه‌بر تجربه و خلاقیت خود، چنان تصاویری را از یک بنا ثبت می‌کند که دست‌کمی از معماری ساختمان ندارد. شناخت دقیق زوایا و جزئیات ازجمله نکات مهم عکاسی معماری است که حاصل تجربه و علم عکاس از عکاسی صنعتی و عکاسی معماری است. 
کوتاه‌ترین ساختمان جهان هم از بلندترین عکاس، بلندتر است و این بدان معناست که وجود اعوجاج در تمام عکس‌های معماری طبیعی است. این در حالی است که مهم‌ترین نکته در عکاسی معماری، صاف بودن خط افق در تصویر و همین‌طور عمود بودن بنا نسبت به خطوط افقی است. این نکته در عکاسی صنعتی از ساختمان‌ها باید به‌صورت حرفه‌ای رعایت شود که رعایت آن نیازمند تجربه و تجهیزات مناسب است. 
 یکی از این تجهیزات لنزی به نام تیلت شیف (Tilt-Shift) است که در عکاسی معماری  حرفه‌ای نیاز است. این لنز که با تکنولوژی منحصربه‌ فرد خود به اصلاح به همگرایی خطوط عمودی پرداخته و با اصلاح پرسپکتیو، عکاسی صنعتی از ساختمان‌های بلند را خوشایند می‌کند. 


برای مطالعه کامل مطلب به مقاله عکاسی معماری مراجعه فرمایید.

هدف اصلی یک عکاس صنعتی در عکاسی غذایی بازگو کردن داستانی برای بیینده از محصول غذایی داخل تصویر است و این که بداند تصویر او چه رسالت و هدفی را دنبال میکند. آیا می خواهیم با عکس خود بیننده را گرسنه کنیم، میخواهیم او را  به سفری خاص ترغیب کنیم ، هدفمان تداعی کردن نوستالژی در ذهن بیننده است یا میخواهیم محصول خاصی را تبلیغ کنیم؟ پس اهمیت عکاسی مواد غذایی در این است که بدانیم کار ما محدود به نمایش نیست و در واقع هر تصویر بدست آمده از عکاسی موادغذایی، پیامی برای بیننده دارد. هدفی که باید از پیش مشخص باشد، چرا که این هدف، راهنمای ما در انتخاب تنظیمات، لوازم جانبی، محصول موردنظر، محل و نوع نورپردازی برای عکاسی است.
مهمترین هدف در عکاسی غذایی تمرکز روی رنگ، بافت، شکل و ظرافت غذاست و که تنها با یک نورپردازی دقیق به دست می آید. یک عکاس مواد غذایی حرفه ای می داند که با چه نوع نورپردازی می تواند تازگی و شادابی مواد غذایی را نشان دهد. عکاس کم تجربه از نورهای مسقیم فلاش استفاده می کند که این نور باعث از دست رفتن بافت، شسته شدن رنگ، روشنایی بیش از حد و تخت شدن تصویر می گردد که این بزرگ ترین معذلی است که یک عکاس تازه کار برای عکاسی مواد غذایی دارد. کیفیت نورپردازی در عکاسی مواد غذایی به تجربه و مهارت عکاس وابسته است. هرچه عکاس مواد غذایی با تجربه تر بوده و از جنس نور شناخت بیشتری داشته باشد، تصویر جذاب تر و خوش آب و رنگ تری را ثبت میکند. برای بدست آوردن نور خوب برای یک خوراکی در عکاسی غذایی باید از انواع سافت باکس ها و چترهای نرم کننده نور استفاده کرد و یا اگر میخواهیم عکاسی غذایی را با نور طبیعی انجام دهیم بهتر است یک رفلکتور همراه داشته باشیم. درباره نورپردازی خوراکی ها در کلاس های
آموزش عکاسی غذایی واینکه جایگاه تزئینات و لوازم استفاده شده، درعکاسی مواد غذایی کجاست، به طور مفصل صحبت خواهیم کرد ؟



برای مطالعه کامل این مطلب به مقاله عکاسی غذایی مراجعه فرمایید.

عکاسی خط تولید به عکاسی صنعتی از روند خط تولید یک کارخانه از لحظه ورود مواد اولیه به کارخانه تا بسته‌بندی محصول نهایی اطلاق می‌گردد . امروزه یکی از اصلی‌ترین چالش‌ها در عکاسی خط تولید کارخانه‌های پیشرفته‌تر که از دستگاه‌ها و ماشین‌آلات تمام اتوماتیک درون‌خط خود بهره می‌برند، نبود یا کمبود نیروی انسانی است. می‌دانیم که نقش یک موجود زنده و به‌خصوص انسان در یک تصویربرداری مانند عکاسی خط تولید، به آن زندگی می‌بخشد. ترکیب کارایی انسان و ماشین در کنار هم و حرارت و گرمی انسان در برابر سردی ماشین در عکاسی خط تولید می‌تواند تعادلی زیبا را خلق کند. امروزه هر عکاس صنعتی که برای عکاسی خط تولید وارد یک کارخانه می‌شود باید خود را برای چالشی اساسی روبه‌رو کنند و این چالش همان سردی ماشین است. یک عکاس صنعتی یا عکاس خط تولید باتجربه می‌تواند با استفاده از تکنیک‌های متنوع و نورپردازی‌های خاص حس زندگی را به‌عکس صنعتی تمام ماشینی ببخشد و کمبود پویایی و حرکت انسانی را در عکس صنعتی خود با نور و تکنیک‌های مناسب عکاسی صنعتی یا عکاسی خط تولید جبران نماید.

برای مطالعه کامل مطلب به مقاله مربوطه مراجعه فرمایید.
 

عکاسی تبلیغاتی برخلاف عکاسی صنعتی که بر پایه واقعیت بناشده است، سعی بر عبور از واقعیت دارد. عکاسی تبلیغاتی می‌خواهد پا را فراتر از اصل موجودیت یک کالا یا فرایند گذاشته و به دنیای زیبای رؤیا نزدیک‌تر شود. در عکاسی تبلیغاتی سفره‌ای را تدارک می‌بینید که شاید در واقعیت هرگز چنین سفره مفصل و مجللی برپا نشود. این انتقال حس رویاگونه در عکاسی تبلیغاتی به بیننده باعث تحریک ادراک او شده و بیننده عکس تبلیغاتی را تبدیل به یک مشتری می‌نماید.
در تعریفی متفاوت‌تر از عکاسي تبلیغاتي، می‌توان آن را تیزری ثابت نامید که با سبکی متفاوت از یک تیزر تلویزیونی، همان مسیر تبلیغاتی را رفته و هدفی مشابه آن دارد.


برای مطالعه کامل مطلب به مقاله مربوطه مراجعه فرمایید.
 

واژه عکاس صنعتی در کشور ما واژه‌ای غریبه است. 
عکاس صنعتی به دنبال خلق تفکری فرا حقیقی نیست، بلکه او به دنبال زیبایی‌های حقیقی رفته تا از میان هزاران صحنه‌ای که هرروز اتفاق می‌افتد، یک صحنه خاص را ثبت کند. به‌طور مثال در صنعت ریختگری، تخلیه مذاب بارها و بارها اتفاق می‌افتد، اما عکاس صنعتي منتظر می‌ماند. بارها این تصویر را نگاه می‌کند و با بررسی تمامی عوامل، یک عکس صنعتی زیبا از لحظه‌ای ثبت می‌کند که فیگور مذاب ریز و پاتیل و زنجیرش در بهترین و زیباترین حالت بوده و خود مذاب نیز بهترین رنگ و حالت را داشته باشد. عکاس صنعتی فردی­ست شکیبا که در عکس صنعتی خود زیباترین لحظه از اتفاقی را به تصویر می‌کشد که کاملاً حقیقی و در حال انجام است، بی‌آنکه بزرگنمایی یا کوچک‌ترین تغییری در میان باشد. این اصلی‌ترین تفاوت میان او و یک عکاس تبلیغاتی است.


برای مطالعه کامل مطلب به مقاله عکاس صنعتی مراجعه فرمایید.


عکاس تبلیغاتی با در دست داشتن ترفندهایی جادویی، به‌مانند یک شعبده‌باز، بُعد دیگری از یک محصول یا صحنه را در عکس تبلیغاتی خود نشان می‌دهد. ما در عکس تبلیغاتی یک چای، استکانی را می‌بینیم که در حال افتادن است و چای داخل آن به شکل زیبایی بین میز و هوا معلق است؛ یا در یک عکس تبلیغاتی در بیلبورد شهری، تبلیغ مبلمانی را می­بینیم که فقط قسمتی از دسته مبل و پارچه‌اش تصویربرداری شده است؛ و یا همین‌طور در عکاسی تبلیغاتی یک چسب قطره‌ای، میزی را می‌بینیم که از نقطه‌ای به دیوار چسبیده و معلق میان زمین و سقف مانده است. این وظیفه بر عهده عکاس تبلیغاتی است که یک تصویر را به‌گونه‌ای کارگردانی کند که با خلق یک فضای فراواقعی در عکس تبلیغاتی، دید بیننده را به خود گره‌زده و افکار او را برای مدتی درگیر نماید.

برای مطالعه کامل مطلب به مقاله مربوطه مراجعه فرمایید.

 

عکاسی خودرو، یکی از دشوارترین ژانرهای عکاسی صنعتی است. ما در عکاسی خودرو با یک غول بزرگ مکانیکی و صنعتی طرف هستیم که باید او را به شکلی زیبا به نمایش درآورده و حس و حال خاصی را از دیدن عکس صنعتی آن به بیننده منتقل کنیم. درست است که زیبایی خود خودرو کمک بزرگی در جذابیت این عکس صنعتی می‌کند اما این به آن معنی نیست که در عکاسی خودرو کار ساده‌ای پیش روست. عکاسی خودرو راه و روش خاص خود را دارد. نورپردازی، رنگ، تصویر، زاویه و دیگر عواملی که می‌بایست در عکاسی خودرو رعایت شود تا یک عکس صنعتی حرفه ای ، جذاب و اصولی از یک خودرو شکل گیرد. متأسفانه در کشور ما بسیار اتفاق می‌افتد که عکاسی خودرو بدون در نظر گرفتن نکات کلیدی و فنی انجام‌گرفته و نتیجه قابل قبولی را در پی نداشته است؛ که ما در مقاله مربوطه به آن خواهیم پرداخت.

برای مطالعه کامل مطلب به مقاله عکاسی خودرو مراجعه فرمایید.
 

عکاسی طلا و جواهرات ،‌ (Jewelers Photography) یکی از اصلی‌ترین و درعین‌حال تخصصی‌ترین شاخه‌های عکاسی صنعتی یا عکاسی تبلیغاتی است.
در عکاسی طلا و جواهرات باید بدانیم که نمایش دقیق جزئیات، رنگ، درخشش، تراش و سایر نکاتی که یک طراح به زیبایی در محصول خود طراحی کرده و سازنده نیز با توان بالا آن را ساخته است، با یک دوربین ساده قابل ثبت نیست. طلا با آن درخشش خیره‌کننده، سنگ‌های ارزشمند و گران‌بها با تراش‌های منحصربه‌فرد و جواهرات رنگارنگ بارنگ‌های خاص و زیبای خود نکاتی نیستند که بتوان با حداقل تجهیزات و یک دوربین آماتور آنها را ثبت کرد.
استفاده از
لنزهای ماکرو (Micro Lens) از نکات کلیدی و مهم در عکاسی طلا و جواهرات است؛ اما آیا اینکه ما صرفاً به‌وسیله یک لنز ماکرو می‌توانیم به‌صورت دقیق و حرفه‌ای عکاسی طلا و جواهرات را انجام دهیم؟ 

با ما همراه باشید برای مطالعه کامل مطلب عکاسی طلا جواهر 
 

عکس صنعتی، تصویری بی‌آلایش از یک فرایند صنعتی و یا کالای تجاری است، به‌گونه‌ای که با نمایش دقیق و باکیفیت یک کالا و یا یک فرایند صنعتی، ابعاد و مشخصه‌های آن را برای بیننده بازگو نماید.  معمولاً عکس صنعتی برای معرفی کامل محصول از تمام جهات یک کالای تجاری در وب‌سایت‌ها، صفحات کاتالوگ‌ها و … آماده می‌گردد. تنها هدف عکس صنعتی نمایش کامل آن محصول و کالای تجاری است. عکس صنعتی از یک کالا، معمولاً تصویری است که درزمینهٔ کاملاً سفید گرفته می‌شود تا طراح بتواند پس از برش، از آن در طراحی خود استفاده کند. نوعی دیگر از عکس صنعتی، عکاسی ۳۶۰ درجه از محصول است. در این روش با عکاسی پی‌درپی و دورتادور محصول، یک عکس صنعتی به دست می‌آید که درنهایت با نرم‌افزارهای مخصوص به یک قطعه کوتاه فیلم مانند تبدیل می‌گردد که در این نوع از عکاسی صنعتی بیننده می‌تواند به میل خود کالا را به هر جهتی که تمایل دارد چرخانده و ابعاد مختلف کالا را بررسی نماید.

برای مطالعه کامل مطلب به مقاله عکس صنعتی مراجعه فرمایید.


عکس تبلیغاتی برای نخستین باربر روی دیوار غارها نمایان شد ! از همان آن زمان که انسان به ارتباط اندیشید، و این اندیشه نخستین گام در هنر تبلیغات بود.
انسان‌های نخستین با نقاشی بر پیکر دیوارها، منظور و هدف خود را به زیبایی و شکوهمندی بیان می‌کردند. با خلق صحنه‌های جذابی از شکار، نوع همزیستی، تصاویری از اشیا پیرامونشان، تجمع‌ها و خانواده‌ها را به تصویر کشیدند و بی‌آنکه کلامی گفته باشند یا کلمه‌ای نوشته باشند، ما را به کشف سبک زندگی و تجسم حقایق اجدادمان رهنمون ساخته‌اند.
با پیشرفت صنعت عکاسی و با راه‌یابی دوربین‌های تک لنزی اولیه به بازار، عکاسی به هنری ارزان‌تر و قابل‌دسترس‌تر تبدیل شد و در این مسیر، راه پرفرازونشیبی را تا به امروز پیموده است. تصاویر بجای مانده از جنگ‌های جهانی، کارگران و صنعتگران پیشین و بسیاری تصاویر قدیمی، خود تابلوی بزرگیست برای تبلیغات. شاید این تصاویر هر یک نخستین عکس تبلیغاتی انسان در عصر حاضرند. تبلیغاتی اگرچه گاهی تلخ و شیرین، علیه جنگ. از آغاز صنایع و تکنولوژی‌های نو و در مسیر پیدایش صنعت عکاسی تبلیغاتی، حق عکاسان بی‌شماری بر گردن ما است. چه بسیار کسانی که در این راه جان خود را ازدست‌داده‌اند تا این هنر را به هنری پایدار بدل کنند. شاید  تصاویر بجا مانده از آنان هرگز بانام و هدف عکس تبلیغاتی ثبت‌نشده بود، اما هرگز نمی‌توان تأثیر بسزای آن‌ها را در شکل‌گیری هنر عکاسی تبلیغاتی انکار کرد. بعضاً به‌عکس تبلیغاتی چنان در جوامع و محافل سیاسی و اقتصادی آن زمان اثرگذار بود که شاید بتوان نطفه پیشرفت تکنولوژی با دوری از جنگ را در پیام‌های همان عکاسان تبلیغاتی جستجو کرد. 


برای مطالعه کامل این مقاله به بخش مقاله مربوطه مراجعه فرمایید. 
در بخش مقالات و دانشنامه عکاسی ناین میتوانید اطلاعات بیشتری را در خصوص آموزش عکاسی صنعتی کسب نمایید.